sarma sigara

Urfa' da satıcının şipşak tütün sarma gösterisine kanıp almıştım -bir heves- o kara kutulu sigara sarma aletini... Her sarma tütün içme isteğim ve alımımda ortaya çıkarır pek çok kez deneyip beceremez sonrasında da yeniden kutusuna koyup kaldırırdım, atıl bir nesne olarak yıllarca kütüphanemin bir köşesinde durdu da durdu... Dün sigarasız kalıp da elim yine tütüne ve ona vardığında, garip bir şekilde üçüncü denemede o sihirli -kullanım talimatsız- kara kutudan tütünü sigara kağıdının içinde sarılı çıkarabildiğimde ne kadar sevindim işte o kadar o olur... Ama bir insanın sevinci de kursağında ancak bu kadar kısa sürede kalır, alet yere düşer ve üç parçaya ayrılır, yeni mekanı da kütüphane köşesi yerine çöp tenekesi olur...